Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sekcja zwłok. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sekcja zwłok. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 18 stycznia 2011

sekcja zwłok załogi tupolewa. protokół z MAK


Ciała członków załogi w krótkim odcinku czasu oddziaływało udarowe przeciążenie hamujące - czytamy na 99 stronie przetłumaczonego na język polski raportu MAK.

Piloci mieli wieloodłamowe złamania kości czaszki, zmiażdżone mózgi, złamania klatki piersiowej i kręgosłupa.
Dowódca statku powietrznego Arkadiusz Protasiuk

"Na tylnej powierzchni lewej dłoni i lewego przedramienia pilota wykryto obrażenia charakterystyczne dla ześlizgiwania się ręki z „rogu” wolantu i zderzenia się jej z tablicą przyrządów. (...) Najprawdopodobniej, prawa ręka dowódcy statku powietrznego znajdowała się na dźwigniach sterowania silnikami, rozmieszczonych na centralnym pulpicie sterowania z jego prawej strony, w celu przestawienia ich na zakres startowy.Odnośnie położenia dolnych kończyn pilota, to do chwili zderzenia samolotu z powierzchnią ziemi, znajdując się w położeniu odwróconym, pilot próbował prawą nogą dosięgnąć do pedału i nacisnąć na niego w celu skontrowania lewego przechylenia, o czym świadczy wyraźnie czytelne w wyniku pośmiertnego stężenia" - czytamy w raporcie.

Drugi pilot Robert Grzywna

"Na tylnych powierzchniach dłoni i na zewnętrznych powierzchniach obu przedramion drugiego pilota wykryto obrażenia charakterystyczne dla ześlizgiwania się rąk z „rogów” wolantu i zderzenia się ich z tablicą przyrządów. Pozwala to twierdzić, że w chwili zderzenia samolotu z ziemią ręce pilota znajdowały się na wolancie. (...) Odnośnie położenia nóg drugiego pilota w chwili zderzenia samolotu z ziemią, analogicznie z powyżej przedstawioną dynamiką zmiany pozycji dowódcy statku powietrznego, podczas gwałtownego narastania pozagranicznego przechylenia w lewo on również próbował nawet w odwróconym położeniu dociągnąć prawą nogę do pedału i wykonać na niego nacisk w celu skontrowania obrotu samolotu" - czytamy w raporcie MAK.

Nawigator i inżynier pokładowy - Artur Ziętek i Andrzej Michalak

"Zespół obrażeń mechanicznych, odniesionych przez nich w wyniku zdarzenia lotniczego, nie zaprzecza temu, że w chwili zderzenia samolotu z powierzchnią ziemi znajdowali się oni na swoich miejscach pracy zapięci pasami bezpieczeństwa (nawigator - trochę z tyłu pomiędzy fotelami pilotów, inżynier pokładowy - z tyłu, przy prawej burcie kabiny pilotów).

sekcja zwłok generała Błasika. protokół z MAK


Wyniki z sekcji zwłok generała Andrzeja Błasika zostały zamieszczone na stronach internetowych Międzypaństwowego Komitetu Lotniczego (MAK).

Umieszczona na stronie MAK ekspertyza nr 37 z oględzin zwłok nieznanej osoby - bo tak początkowo opisano ciało generała, została wykonana w Moskwie (tożsamość generała Andrzeja Błasika potwierdzono po 11 dniach, po przeprowadzeniu badań kodu DNA).

Wynika z niej, że w momencie katastrofy był on w kabinie. Czytamy też, że w jego krwi wykryto alkohol o stężeniu 0,6 promila. Z uszkodzeń ciała polskiego dowódcy wynika, że w momencie katastrofy nie był przypięty pasami.

- Nagłe przesunięcie ciała ofiary siłą inercji doprowadziło do kontaktu z wystającymi częściami wnętrza samolotu. Urazy powstały w wyniku uderzenia, przesunięcia i silnego wstrząsu ciała - czytamy w dokumencie. - Między otrzymaniem tego charakteru urazów a nastąpieniem śmierci minął niezmiernie krótki odcinek czasu, liczony w minutach, w trakcie których ofiara nie mogła podejmować aktywnych samodzielnych działań.

WYNIKI SEKCJI ZWŁOK GEN. ANDRZEJA BŁASIKA

Podczas ekspertyzy sądowo-medycznej zwłok nieznanego mężczyzny, z wyglądu lat 40-45, wykryto następujące uszkodzenia mechaniczne:

W obrębie głowy i szyi:

- szarpano-tłuczone rany głowy i twarzy, częściowe obcięcie głowy, złamania kości sklepienia, podstawy czaszki, kości twarzy, zmiażdżenie mózgowia, rozerwanie stawu szczytowo-potylicznego, złamania wszystkich wyrostków kolczystych kręgów szyjnych, złamania 4-7 kręgów szyjnych, częściowe rozerwanie dysku międzykręgowego między 7. kręgiem szyjnym a 1. kręgiem piersiowym na przedniej powierzchni na głębokość do 0,5 cm, zadrapania głowy i szyi.

Uszkodzenia powstały w wyniku uderzenia twardego tępego przedmiotu o ograniczonej powierzchni kontaktowej w obrębie głowy, szyi i pośredniego działania skierowanego wzdłuż osi kręgosłupa.

W obrębie klatki piersiowej:

- szarpano-tłuczone rany lewej strony klatki piersiowej, amputacja urazowa lewej górnej kończyny z częścią obręczy barkowej, kompresowe złamania od 1. do 4. kręgu piersiowego, liczne złamania żeber po lewej stronie: od 1. do 10. wzdłuż linii przykręgosłupowej, częściowy brak fragmentów żeber od poziomu linii łopatkowej z lewej strony do linii przypiersiowej z lewej strony;

- złamania żeber z prawej strony: od 2. do 12. wzdłuż linii łopatkowej, od 10. do 12. żebra między linią łopatkową a linią pachową tylną; z pełnym oderwaniem lewego płuca i częściowym zmiażdżeniem prawego płuca; rozdarcie osierdzia, serca, z krwotokiem aparatu podporowego serca, rozdarcie błony wewnętrznej aorty i pnia płucnego, urazy klatki piersiowej.

W obrębie brzucha i miednicy:

- szarpano-tłuczone rany lewej połowy brzucha, rozerwanie dysku międzykręgowego między 12. kręgiem piersiowym a 1. kręgiem lędźwiowym, z częściowym zmiażdżeniem rdzenia kręgowego na danym poziomie, ...

W obrębie brzucha i miednicy:

- szarpano-tłuczone rany lewej połowy brzucha, rozerwanie dysku międzykręgowego między 12. kręgiem piersiowym a 1. kręgiem lędźwiowym, z częściowym zmiażdżeniem rdzenia kręgowego na danym poziomie, rozdarcia stawu krzyżowo-biodrowego, złamanie kości kulszowej z lewej strony, rozdarcie spojenia łonowego na szerokość 5 cm, złamanie kości miednicznej, zmiażdżenie śledziony i wątroby, zmiażdżenie trzustki, rozerwanie pęcherza moczowego, urazy brzucha i miednicy.

W obrębie kończyn:

- urazy kończyn, złamanie trzonu prawej kości ramiennej, złamania obu kości lewego podudzia w środkowym odcinku, amputacja urazowa lewej górnej kończyny z częścią obręczy barkowej.

Przedstawione uszkodzenia powstały w krótkim okresie czasu, na krótko przed śmiercią, praktycznie w tym samym momencie, w którym nastąpiło uderzenie twardych tępych przedmiotów, których szczególnych cech nie można ustalić, badając uszkodzenia, w mechanizmie ich powstawania łączyły się: uderzenie, wstrząs i przemieszczanie się (tarcie), powstałe w warunkach wypadku lotniczego we wnętrzu samolotu w czasie spadania i uderzenia o ziemię.

Wnioski końcowe:

Biorąc pod uwagę stan rozkładu ciała zawarty w protokole oględzin zwłok i ich stan w momencie sekcji, a także charakter, lokalizację i mechanizm powstawania urazów, można przypuszczać, że powstały one w chwili pokrywającej się z podanym czasem katastrofy lotniczej, w rezultacie zderzenia statku powietrznego z powierzchnią ziemi. Przy czym nagłe przesunięcie ciała ofiary siłą inercji doprowadziło do kontaktu z wystającymi częściami i detalami wnętrza samolotu. Urazy powstały w wyniku uderzenia, przesunięcia i silnego wstrząsu ciała.

Śmierć nastąpiła w wyniku różnego rodzaju ciężkich śmiertelnych urazów ciała, połączonych ze złamaniami kości czaszki, zmiażdżeniem mózgowia i wielu kości szkieletu oraz rozdarciem organów wewnętrznych. Bezpośrednią przyczyną śmierci są doznane urazy, które ze względu na niebezpieczeństwo dla życia zaliczane są do urazów, stanowiących poważny uszczerbek dla zdrowia. Między otrzymaniem tego charakteru urazów a nastąpieniem śmierci minął niezmiernie krótki odcinek czasu, liczony w minutach, w trakcie których ofiara nie mogła podejmować aktywnych samodzielnych działań.

W czasie badań sądowo-chemicznych krwi i wątroby zwłok nieznanego mężczyzny, z wyglądu lat 40-45, wykryto spirytus etylowy, w koncentracji 0,6‰, co odpowiada LEKKIEJ intoksykacji alkoholowej. W wątrobie nie wykryto spirytusu etylowego. Nie wykryto spirytusu metylowego i spirytusu propylowego. W krwi nie wykryto: morfiny i jej pochodnych.

wg tłumaczenia z Super Expressu
lektury zaznałem 17 I 2011